Święty Peregryn Laziosi urodził się w roku 1260 w północnych Włoszech. Poruszony przykładem pokory wysłannika papieża postanowił radykalnie odmienić swoje życie. Niedługo potem objawiła mu się Matka Boża, mówiąc, aby udał się do Sieny i tam wstąpił do zakonu serwitów.
Po zakończeniu formacji i przyjęciu święceń kapłańskich ojciec Peregryn rozpoczął pracę duszpasterską, której oddał się bez reszty. W krótkim czasie dał się poznać jako gorliwy kaznodzieja, niezrównany mówca, wyrozumiały spowiednik oraz opiekun ubogich i umierających. W poważnej chorobie nogi kiedy groziła mu amputacja w półśnie, objawił mu się Pan Jezus, który zszedł z krzyża i dotknięciem dłoni uleczył chorą nogę.
Po zakończeniu formacji i przyjęciu święceń kapłańskich ojciec Peregryn rozpoczął pracę duszpasterską, której oddał się bez reszty. W krótkim czasie dał się poznać jako gorliwy kaznodzieja, niezrównany mówca, wyrozumiały spowiednik oraz opiekun ubogich i umierających. W poważnej chorobie nogi kiedy groziła mu amputacja w półśnie, objawił mu się Pan Jezus, który zszedł z krzyża i dotknięciem dłoni uleczył chorą nogę.
W roku 1609 został beatyfikowany przez papieża Pawła V, a 27 grudnia 1726 roku papież Benedykt XIII dokonał jego kanonizacji. Święty Peregryn Laziosi znany jest wśród wiernych jako patron chorych na raka.