Czarna księga masonerii - Guido Grandt
Książka „Czarna księga masonerii”, której autorem jest Guido Grandt, nie stanowi kolejnego przykładu książki z rodzaju „spiskowej teorii dziejów”. Twórca, popularny niemiecki dziennikarz, sugeruje poddać ruchy masońskie konwencjonalnym, empirycznym analizom i badaniom.
Co znajdziemy w książce?
Autor książki – Guido Grandt – stara się dowiedzieć, kim są członkowie masonerii, do jakich ugrupowań partyjnych należą, w jaki sposób zdobywają pieniądze, a także, dlaczego działają w organizacji wolnomularskiej i co sprawia, że pragną oni pozostać w konspiracji. Odpowiedzi na te pytania udowadniają, że zrzeszenia masonerii, wbrew oświadczeniom, nie są wcale apolityczne. Wręcz przeciwnie, ich fundamentalnym celem okazuje się wywieranie pozaoficjalnego wpływu na funkcjonowanie rządów. Idealnym na to przykładem może być nie tylko rewolucja francuska i rewolucja amerykańska – w których masoneria odegrała niemałą rolę – ale także morderstwo Aldo Moro, kariera polityczna Berlusconiego, afera Banco Ambrosiano, czy śmierć Uwe Barschela. O tym, jakie znaczenie w tych, a także innych wydarzeniach o charakterze politycznym odegrali członkowie lóż, opisuje między innymi niniejsze dzieło.